Spinalnet Extra

Inloggen

Iedereen met of zonder beperking moet zich een doel stellen

Iedereen met of zonder beperking moet zich een doel stellen

Iedereen met of zonder beperking moet zich een doel stellen

Hij is net terug van de HandbikeBattle, een internationale handfiets-competitie tussen revalidatiecentra, op groeps- en individuele basis in het Kaunertal in Oostenrijk. In de ‘gletscherstrasse’ overwonnen op 26 juni meer dan 80 handbikers de 20 kilometer van de Kaunertalgletscher en klommen zij naar 2150 meter hoogte. Een pittige uitdaging. Zo ook voor de 30 jarige Sidney Bito. “Wie niet hoog mikt, zal niet hoog eindigen”, is zijn motto. En hij eindigde hoog, namelijk op de tweede plaats. En in een betere tijd dan vorig jaar, waarmee Sidney ook aan zijn andere motto invulling gaf: “Iedereen, met of zonder beperking, moet zich een doel stellen”.

 

In de Nieuwjaarsnacht van 2008 liep Sidney als gevolg van een schietpartij een dwarslaesie op. Zijn leven veranderde in één klap vanwege zijn verlamming uiteraard, maar ook liet hij zijn ‘foute’ omgeving voor altijd achter zich. Van drugshandelaar tot paralympisch sporter, zoals EenVandaag zijn documentaire samenvatte, is een opmerkelijke verandering, maar het typeert Sidney. Want hij is een man van trots, passie, motto’s en uitdagingen. En hij heeft een doel: “Ik wil een voorbeeld zijn voor jongeren, die zich in het verkeerde circuit begeven.” Dus geeft hij workshops en clinics over handbiken in gevangenissen. “De tv-uitzending van EenVandaag heeft veel losgemaakt”, legt Sidney uit.

 

Toekomst

Zijn passie voor fietsen ontstond doordat revalidatiecentrum Heliomareaan Sidney vroeg aan de Alpe d’HuZes deel te nemen. “Dat was in 2012. Ik fietste met een aankoppelfi ets, maar daarmee kun je niet zoveel”, blikt Sidney terug. “Na mijn deelname aan de Alpe d’HuZes kreeg ik een handbikefiets en ging ik trainen. Toen kwam ik in beeld bij de KNWU, de Koninklijke Nederlandse Wielren Unie. Ik kwam in het talententeam terecht, want men zag dat ik talent had. En toen werd het fietsen groter en groter.”

 

Eelt

Inmiddels bestaat het leven van Sidney voor het leeuwendeel uit handbiken, want elke dag – dus ook in het weekend – traint hij zo’n drie uur. “Ik fiets uiteraard veel, maar doe ook veel aan krachttraining. Om goed te kunnen handbiken en mee te kunnen met de wereldtop, moeten m’n schouders eelt krijgen. Het is net als je handen; vingers met eelt kunnen ook meer aan.” Sidney kan dit alles realiseren en zich focussen op zijn ultieme doel, de Paralympics, doordat hij fi nancieel ondersteund wordt, onder andere door Salto Systems en Coloplast. “Sporten is wel hard, want het vervoer naar wedstrijden en je fi ets moet je bijvoorbeeld zelf regelen. Dus ik ben blij met mijn sponsoren.”

 

Hulpmiddel

Door zijn dwarslaesie is Sidney genoodzaakt tot catheteriseren. “In combinatie met sporten is dat geen enkel probleem, maar voor een wedstrijd moet je goed voorbereiden. Immers, tijdens de wedstrijd kun je niet stoppen om te catheteriseren, want dat kost 3 tot 5 minuten.” Sidney, sporten en zijn handbike zijn sterk verweven met elkaar. “Voor eind juli staat het Nederlands Kampioenschap op de agenda. Het seizoen gaat tot september door, dan heb ik zo’n tien wedstrijden in binnen- en buitenland gereden”, kijkt hij tevreden vooruit. Alles is dus gericht op de Paralympics in Rio de Janeiro in 2016. Of Sidney Nederland

daar zal vertegenwoordigen? Met zijn motto “Iedereen, met of zonder beperking, moet zich een doel stellen” gaat dat vast lukken. U kunt hem volgen via zijn website:

live.sidneybito.nl